Σάββατο, 14 Ιουλίου 2007

Κουρασμένος

Είμαι λιγο κουρασμένος,σα να μην έχω καθόλου ενέργεια πια...κι έτσι μου βγαίνει το παράπονο. δεν είναι η δουλεια,οχι η δουλειά. Είναι που όσο μεγαλωνω κάνω το ένα λαθος πάνω στ'αλλο,είναι που τελικά εχω υπερεκτιμήσει τη κρίση μου και τη πιο σπουδαία στιγμη παίρνω τις πιο λάθος αποφασεις. είναι που πονταρω παντα σε λάθος ανθρώπους τη σωστή στιγμή και το αντιστροφο...με κούρασα ο μπαγάσας.

Ωραιο είναι τελικά αυτο το καινούριο κολπο με τα blogs. σα να βγαίνεις κάπου ψηλά και φώναζεις αυτό που σκεφτεσαι. κι ας μη σ'ακουσει κανείς. εσυ τα έχεις πει. έχεις ξεθυμάνει....Σα να νιώθω καλύτερα...

8 σχόλια:

tulipa nera είπε...

Όλοι περνάμε τέτοιες φάσεις, όπου κακιές στιγμές μας φαίνεται να έχουν επαναληφθεί στο παρελθόν. Ωστόσο το βρίσκω μάλλον απίθανο να μην αποκομίζεις τίποτα από κάθε λάθος: αποκτάς εμπειρία. Νομίζω τα βλέπεις λίγο μαύρα, αλλά... συννεφάκι είναι, θα περάσει! Άλλωστε, να, ήδη νιώθεις λίγο καλύτερα!

υ.γ.: κι εγώ έχω μια κούραση τώρα τελευταία... λες να είναι από τη ζέστη; ή μήπως από άμεση ανάγκη για διακοπές;; (όλοι μου λένε 'φεύγω για διακοπές', και μόνο η σκέψη πως μένω εδώ κ δουλεύω, με κουράζει...)

an205 είπε...

Βαρέθηκα
Νικόλας Άσιμος

Βαρέθηκα τη μίζερη μου φύση
κανένας πια δε λέει να ξεκουνήσει
κανένας πια δε λέει να ξεκουνήσει
αναμφιβόλως
δε με χωράει ο τόπος ρε παιδιά.

Βαρέθηκα τα ίδια και τα ίδια,
τα δάκρυα να κάνω μπιχλιμπίδια,
τα λόγια, μοναχά, μας απομείναν κι οι θεωρίες
στην πράξη μας χαλάνε οι θεσμοί.

Βαρέθηκα να λέω πως θα αλλάξει
το σύστημα μας έχει επιτάξει
απόκληρα απομείναμε πουλάκια
κυνηγημένα
με ξεπουπουλιασμένα τα φτερά

Απόκληρα απομείναμε πουλάκια
με ξεπουπουλιασμένα τα φτερά

Βαρέθηκα κι αυτό το μονοπάτι
ακόμα και σαν βρω κάνα κομμάτι
πώς είναι δυνατό να μαστουριάζεις
εξήγησέ μου
άμα σου περιφράξαν την καρδιά.

Για πες μου ,πως μπορείς και μαστουριάζεις
άμα σου περιφράξαν την καρδιά.

Συνέχεια μου έρχεσαι από πίσω
δεν έχω πια το σάλιο να σε φτύσω
πως γίνεται στον ένα παλαβιάρη
εξήγησέ μου
κουτόχορτο χιλιάδες να βοσκάν.

Πως γίνεται στον κάθε παλαβιάρη
κουτόχορτο χιλιάδες να βοσκάν.

αν ακούς είπε...

@tulipa nera,ναι,γινόμαστε πιο εμπειροι για να κανουμε πιο εμπειρα λάθη...λοιπον,είναι ώρα να ετοιμάσεις μια πολύ μικρή τσάντα(αν είναι δυνατόν αυτό γία μια γυναίκα) και να την έχεις έτοιμη για τη στιγμή που θα σου τη δώσει και θ'αρχισεις να τρέχεις για να κάνεις τις βουτιές σου,ΘΕΛΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΛΕΜΕ!!!!

@an205,δεν είμαστε τυχεροί που υπήρξε αυτός ο ανθρωπος για να μας συντροφευει με το στίχο του στις δύσκολες μας? κάποιος είπε κάποτε¨"ευτυχώς ο θεός της ροκ μας λυπήθηκε"

tulipa nera είπε...

Μου φαίνεται πως δε χρειάζεται καν τσάντα (πάντως μια προτίμηση στις μικρές τσάντες την έχω, οι μεγάλες όλο γεμίζουν ετερόκλητα αντικείμενα και μετά άντε να τις κουβαλήσεις...), το μαγιό μου, μια πετσέτα κι έφυγα!

υ.γ.: και μια μέρα off χρειάζεται, but that's a whole another story...

JoaN είπε...

ftoy! Me prolabe o an205.
8a epanalabw: ba8erhkaaa th miizerhh mou fyshh salalala

koyrastikaaa k apoooxwrw 8elw enan kosmo pio aploo salala klp klp

JoaN είπε...

(α το "αν ακούς" ..λέω κι αυτά που δεν λες... σαλαλα? occasional dream ή καμία σχέση?)

anakous είπε...

@joan, συλλαβίζω ακομα το ρυθμό,αν ακους,στις μουσικές σου πετώ...occasional dream.ναι,ναι,ναι!!!! σαλαλαλα

Tzini είπε...

paizei poly auto to synaisthima , giauto eimaste oloi edo