Δευτέρα, 24 Νοεμβρίου 2008

THEY SAY JUMP, YOU SAY HOW HIGH...


Λοιπόν, τέρμα οι μαλακίες… παιδιά να σοβαρευτούμε.
Να κόψουμε αυτά πο
υ ξέρουμε και να βοηθήσουμε λίγο τη κατάσταση…
Οι άνθρωποι έχουν προβλήματα κι εμείς κοροϊδεύουμε.
Η εκκλησία μας έχει σοβαρά οικονομικά προβλήματα.
Τα ασφαλιστικά ταμεία μας έχο
υν σοβαρά οικονομικά προβλήματα.
Οι βουλευτές μας δεν μπορούν πια να πληρώνουν 10 φιλιππινεζους ο καθένας και πλέον έχουν 9….κατά
ντια…
Τα σκάφη έχουν εξωφρενικό κόστος συντήρησης.
Ευτυχώς που το κόστος για το service των porche cayenne το καλύπτει το leasing γιατί πώς να τη συντηρήσουν οι γιάπηδες μας;
Ξέρεις τι είναι να συντηρήσεις 7 αυτοκίνητα, 12 σπίτια; Ξέρεις πόσο υπηρετικό προσωπικό χρειάζεται να πληρώνεις; Ε μαλακάκο;

Εγώ ξέρω γιατί ήμουν στη δούλεψη τους 6 χρόνια…. Μου γυρνάνε τα άντερα… ανακατεύομαι μόνο που τα σκέφτομαι.

Θείτσες, όταν τα τινάξετε αφήστε στο πνευματικό σας και στην ενορία σας ΚΑΙ εσείς τα σπιτάκια σας να τα νοικιάσουν ΚΑΙ αυτά γιατί ΌΛΟ αυτό το φαγοπότι δεν έχει τέλος…
ΡΕ, πριν από δύο χρόνια νοίκιασα ένα γραφείο για μια δουλειά στο κέντρο του Πειραιά, πιο κέντρο δεν γίνεται.
Η πολυώροφη αυτή πολυκατοικία ανήκει στην εκκλησία, όπως φαντάζομαι και η μισή Ελλάδα.
Όταν πήγα στη λογίστρια μου το συμβόλαιο, μου λέει ανυποψίαστη
«ρε Λεωνίδα, το συμβόλαιο δεν έχει ΑΦΜ του ιδιοκτήτη»…

Πώς να έχει βρε Καίτη; Φορολογείται η εκκλησία; ΜΑΥΡΑ ΕΙΝΑΙ ΟΛΑ.
Έχετε αναλογιστεί πόσα ενοίκια εισπράττουν οι τράγοι ΜΑΥΡΑ;
Πόσα έσοδα έχουν που δεν δηλώνονται πουθενά;
Το ξέρετε ότι στη Μονή Πετράκη απασχολείται πολιτικό προσωπικό για τις ανάγκες της «επιχείρησης»; Το ξέρετε ότι στη Μονή Μεγάλου Μετεώρου υπήρχαν πριν από 7 χρόνια που πήγα μόνο 30 μοναχοί (ο θεός να τους κάνει) και οι υπόλοιποι είναι πολίτες που δουλεύουν στα εμπορικά καταστήματα και τα μουσεία που υπάρχουν μέσα στη Μονή;
Ένας μάλιστα πήγε να μας φέρει τη αστυνομία γιατί φωτογραφίσαμε μια παραδοσιακή στολή ενώ θα έπρεπε να αγοράσουμε αυτές που πουλούσαν εκεί (σαφέστατα χωρίς ταμειακή μηχανή)… για να μην αναφέρω ότι πλήρωσα 500 δραχμές εισιτήριο για να μπω στη Μονή και η αμέσως επόμενη εικόνα ήταν να φοράνε φούστες στις γυναίκες που φορούσαν παντελόνι για να μη προσβάλουν τον άγιο αυτό χώρο, τρομάρα τους.




Στον ίδιο όροφο με το γραφείο που νοίκιασα λοιπόν υπήρχε και ένας ηλικιωμένος ζωγράφος, αδύνατος και ταλαιπωρημένος από την ανέχεια. Του έκαναν έξωση και τον πέταξαν στο δρόμο γιατί δεν είχε να πληρώσει.
Στεγνά.
Η εκκλησία μας. Στ’αρχίδια τους τι θ’απογίνει και που θα μείνει αυτός ο ταλαίπωρος άνθρωπος.
Θα βάλει μάλλον ο θεός το χέρι του.

Ρε πούστη και το γραπτό δεν έχει ένταση… μου έρχεται να βάλω τις φωνές όταν πάω σαν εργοδότης να πληρώσω τις εισφορές μου στο ΙΚΑ και οι ουρές στα ταμεία φτάνουν μέχρι τον κάτω όροφο (δεν κάνω πλάκα) και μετά γυρίζω σπίτι και ακούω στις ειδήσεις ότι τα ταμεία δεν έχουν λεφτά.

Που είναι τα λεφτά που πληρώνουμε τόσα χρόνια ρε καριόλια; Γίνανε σκάφη και γεμίσατε τις μαρίνες της αττικής. Αυτό έγιναν. Μέσα σε λίγα χρόνια γέμισαν όλες οι μαρίνες και έφτιαξαν κι άλλες για τις αυξημένες ανάγκες (Φάληρο, φλοίσβος, Λαύριο).
Κι εμείς πάμε στο βενζινάδικο και φοβόμαστε να πούμε «γέμισέ το».


Και ο Αλογοσκούφης θέλει λέει να δώσει 28 δις στις τράπεζες για να τονώσει την αγορά και να κινηθεί το χρήμα...γιατί ρε αλήτη; γιατί όπως σωστα λέει και η afrodiet δεν τα δίνεις απ' ευθείας στο κόσμο με ένα πολυ μικρό επιτόκιο παρα τα δίνεις στις τράπεζες για να μου το δώσουν εμένα τοκογλυφικά με 20 τοις εκατό; ΕΕΕΕ;;;


Πολύ τσαντίλα μ’εχει πιάσει για όλη αυτή τη προβατίλα που αναδύουν τα κορμιά μας. Πολύ.
Έχουμε πιάσει ένα laptop όλοι και λέμε τη μαλακία μας, κάνουμε δήθεν και καλά αντιδραστικά γκρουπάκια στο facebook και τους κάνουμε αέρα στα καλαμπαλίκια τους…αντίδραση του κώλου.

Πήγε μια φίλη σήμερα σε ένα κωλομπατσάδικο να ζητήσει ένα κωλομπατσοχαρτο, της μιλούσαν όλοι λες και είχαν μπροστά τους σκατά.
Της λένε « κάνε την αίτηση και έχει διαδικασία έγκρισης 4 μέρες»
Λέει «4 μέρες;» μονολογεί «Ελλάδα»
Το ακούει ο κωλογαμοσιχαμενομπατσος και λέει « τι είπες; Τι είπες κυρία μου; Ελλάδα; 7 μέρες. Έλα σε 7 μέρες να το πάρεις.»





Υ.γ. μη φοβάστε αδέρφια, έρχεται ο Γιωργάκης.

Σάββατο, 8 Νοεμβρίου 2008

where i end you begin...


Μια ζάλη και τα μάτια κόκκινα, Radiohead σε volume 46 και το τιμόνι σφιχτά στα δυό μου χέρια.


Τρέξε φυγή μου, τρέξε και μη σταθείς σε φανάρια και ίσως…μια ζωή «μήπως»


Για τίποτα σίγουρος και για όλα απόλυτος…


Για όλα…


Για πόσο; Πόσο ρε;


Κι εσύ, αν ακούς…είναι γλυκιά η ζάλη, είναι γλυκιά η ζ….


Κι ας έχει νόημα η ευτυχία μόνο όταν τη μοιράζεσαι….

Τετάρτη, 5 Νοεμβρίου 2008

ΑΙ ΓΟΥΙΛ ΣΕΡΒΑΙΒ