σκυλί που γαβγίζει στ' αστέρια, μήπως ραγίσει και πέσει η αγάπη...

ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ

Τον είδα για πρώτη φορά πριν από ένα μήνα στην εξαιρετική ταινία, "ΟΙ ΖΩΕΣ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ".
Μία κινηματογραφική ιστορία που φτάνοντας στο τέλος γεμίζεις θαυμασμό για όσους αναμίχθηκαν.
Μα περισσότερο στη μνήμη μου θα μείνει το "βλέμμα".
Ένας εκπληκτικός ηθοποιός που φαντάζομαι ότι αν ήταν Αμερικανός θα είχε τσιμπήσει το όσκαρ γι' αυτή του την ερμηνεία.
Έχει ενδιαφέρον η προσωπική του ιστορία η οποία ενέπνευσε και τη ταινία.

Έψαχνα να βρω κι άλλες του ταινίες να δω και κάπου εκεί, ένα χρόνο μετά το συμβάν μαθαίνω κι εγώ αυτό...

Ο πράκτορας που αγαπήσαμε δεν είναι πια εδώ

Ερμηνεία με το βλέμμα, αυτό που μεταμόρφωνε το ψυχρό προσωπείο του πράκτορα της Στάζι Γκερντ Βίσλερ σ' έναν ανιδιοτελή φύλακα άγγελο του Ανατολικογερμανού συγγραφέα που είχε αναλάβει να παρακολουθεί. Από τις «Ζωές των άλλων», το κινηματογραφικό αριστούργημα του 34χρονου Φλόριαν Χένκελ φον Ντόνερσμαρκ, θα ανακαλούμε το βλέμμα ενός μεγάλου ηθοποιού, του Ούλριχ Μούε.

Ο Ούλριχ Μούε σε μια σκηνή από την ταινία του Φλόριαν Χένκελ φον Ντόνερσμαρκ. Ως πράκτορας της Στάζι μπαίνει στις «ζωές των άλλων»

Ο ρόλος του ήταν και το κύκνειο άσμα του. Ο 54χρονος πρώην Ανατολικογερμανός ηθοποιός πέθανε την Κυριακή. Επασχε από καρκίνο του στομάχου, όπως αποκάλυψε ο ίδιος στην εφημερίδα «Die Welt» μία μέρα πριν πεθάνει.

Ο κόσμος μπορεί να ανακάλυψε φέτος το ταλέντο του Μούε χάρη στην ταινία που απέσπασε δεκάδες διεθνείς βραβεύσεις, με σημαντικότερες το Οσκαρ ξενόγλωσσης ταινίας, το βραβείο καλύτερης ταινίας αλλά και το α' ανδρικού ρόλου που είχε ο ίδιος πάρει από την Ευρωπαϊκή Ακαδημία Κινηματογράφου, στη χώρα του όμως ήταν γνωστός και μάλιστα κυρίως ως θεατρικός ηθοποιός.

Γεννημένος το 1953 στην πόλη Γκρίμα της Σαξονίας, εργάστηκε κατ' αρχάς ως οικοδόμος. Κι αφού υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία στο Τείχος του Βερολίνου, στράφηκε στη μεγάλη του αγάπη, το θέατρο, σπουδάζοντας στη σχολή «Χανς Οτο» της Λειψίας.

Μόλις αποφοιτά αρχίζει να συνεργάζεται με το «Stadtisches Theater Karl-Marx-Stadt» μέχρι να τον ξεχωρίσει ο ίδιος ο Χάινερ Μίλερ και να ζητήσει προσωπικά να γίνει δεκτός στο «Volksbuhne». Εκεί ξεχώρισε ιδιαίτερα για τις ερμηνείες του στον «Εγκμοντ» του Γκέτε και στον «Νάθαν τον Σοφό» του Λέσινγκ. Η πρώτη του μεγάλη επιτυχία έρχεται όμως το 1989, όταν υποδύεται τον Αμλετ στην παράσταση που σκηνοθετεί ο Χάινερ Μίλερ.

Ο Μούε, από τους διαφωνούντες με το ανατολικογερμανικό καθεστώς, είναι από τους διοργανωτές της μεγάλης διαδήλωσης διαμαρτυρίας στην «Αλεξάντερπλατς» στις 4 Νοεμβρίου του 1989. Είναι παντρεμένος (για δεύτερη φορά) με την ηθοποιό Τζένι Γκρέλμαν, με την οποία απέκτησαν μια κόρη, την Αννα Μαρία Μούε, που είναι σήμερα επίσης ηθοποιός.

Οταν πέφτει το Τείχος ο Μούε μαθαίνει ότι η γυναίκα του διατηρούσε «ανεπίσημες» επαφές με τη Στάζι, δίνοντας πλήρεις αναφορές για τις κινήσεις του. Ενα μέρος της πικρής του εμπειρίας ενέπνευσε το σενάριο για τις «Ζωές των άλλων».

Οταν όμως ο Ντόνερσμαρκ θέλησε να κυκλοφορήσει το σενάριο σε βιβλίο, η Γκρέλμαν κατέθεσε ασφαλιστικά μέτρα και καθώς ήταν αδύνατον να αποδειχτεί η συνεργασία της με τη Στάζι (παρ' ότι βρέθηκε ο φάκελος του Μούε με 254 σελίδες) κέρδισε τη δίκη. Το βιβλίο δεν κυκλοφόρησε.

Με την επανένωση της Γερμανίας, ο Μούε συνεχίζει τη θριαμβευτική του πορεία παίζοντας σε σημαντικά θέατρα στο Ζάλτσμπουργκ, το Αμβούργο ή τη Βιέννη. Με την τρίτη σύζυγό του, διάσημη Γερμανίδα ηθοποιό Σουζάνε Λόταρ, ζούσαν στο Βερολίνο μαζί με τις δύο κόρες του από τον πρώτο του γάμο.

26/7/2007

πηγή "ελευθεροτυπια"

ΦΟΒΑΜΑΙ

Φοβάμαι σου λέω, πάντα φοβόμουν…πάντα

Δειλή καρδιά που πάντα της πήγαινα κόντρα,

κι όσο ζητουσε την βολή της,

την ησυχία της,

της μάζευα κόσμο γύρω

και της έδινα άλυτα προβλήματα για το σπίτι…

μα πανάθεμά με...

πάντα έπασχα από αγοραφοβία και ήμουν κακός στα μαθηματικά…

image mark 78 xp

ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΓΥΡΙΖΩ

Κάθε φορά που γυρίζω είσαι εκεί και με περιμένεις, σκοτεινέ...
κάθε φορά, στα πρώτα σκαλιά του σπιτιού μου, δε γυρνάς το βλέμμα σου πάνω μου μα ξέρω είσαι εκεί για μένα...

Κάθε φορά που γυρίζω το κλειδί στη πόρτα. είσαι εκεί και με περιμένεις, κουρνιάζεις στα ριγμένα στο πάτωμα ρούχα, και νιώθω το χαμόγελό σου όταν πίνω νερό απ' το ποτήρι που γέμισες εσύ.

Κάθε φορά που στέκομαι στο άδειο μου σπίτι σιωπώντας, είσαι εκεί...πίσω μου και με κοιτάς εκλιπαρώντας να μη νιώθω μόνος.... είσαι εσύ εκεί...

Το ξέρω...μα κάνε μου μια και μόνη χάρη σκοτεινέ μου φίλε...

....Μην είσαι κι εκεί που πάω όταν φεύγω...

THERE IS A HAPPY LAND

Αλήθεια, δεν ξέρω αν δεν το είχα προσέξει, αν ήταν έτσι απο πάντα, αν είναι φέτος που το φαινόμενο είναι σε έξαρση... Ειλικρινά δεν ξέρω.

Μία βόλτα στους δρόμους αυτής της πόλης είναι αρκετή για να καταλάβεις οτι οι άνθρωποι έχουν βάλει μία δερμάτινη ζώνη στα δόντια τους και τη δαγκώνουν με λύσσα.

Τα μάτια τους είναι χαμένα και περνούν τις διαβάσεις στους δρόμους με σκυμμένο κεφάλι, τα φρύδια τους είναι σμιχτά, το βλέμμα τους αν σε κοιτάξουν αγριεμένο και όλοι μα όλοι έτοιμοι να πιαστούν σε καβγα.

Είναι έτσι ή επειδή είμαι εγώ βλέπω και τους άλλους στην ίδια κατάσταση;

Πόσο μας έχουν στριμώξει... Πόση σκοπιμότητα, υποχρέωση, χρέωση, κούραση, ένταση, πίεση.............................................εξάντληση.

Κάντε κουράγιο ρε!

Μας έχουν πάρει στο ψιλό και οι τράπεζες και βγάζουν διαφημίσεις με τρελαμένους τύπους που τους ενοχλούν τα τζιτζίκια στις διακοπές τους.

Λίγο έμεινε και θα πάμε να παπαριάσουμε τις πατούσες μας στα αλάτια.

Α... και εκεί που θα πάτε ας μη κλείσετε το κινητό (τζάνκια), βάλτε το στο αθόρυβο, να μη το ακούμε αυτό το γαμημένο ringtone.


Γιατί υπάρχει η HAPPY LAND ....πες τα ρε Bowie....Boo, de boo, de boo, de boo dup




There is a happy land where only children live
They don't have the time to learn the ways Of you sir, Mr. Grownup
There's a special place in the rhubarb fields underneath the leaves
It's a secret place and adults aren't allowed there Mr. Grownup,
Go away sir
Charlie Brown got's half a crown, he's gonna buy a kite

Jimmy's I'll with chicken pox, and Tommy's learned to ride his bike
Tiny Tim sings prayers and hymns, he's so small we don't notice him
He gets in the way but we always let him play with us

Mother calls, but we don't hear
There's lots more things to do
It's only 5 o'clock, and we're not tired yet
But we will be, very shortly
Sissy Steven plays with girls, someone made him cry

Tony climbed a tree and fell, trying hard to touch the sky

Tommy lit a fire one day, nearly burned the field away

Tommy's mum found out, but he put the blame on me and Ray

There is a happy land where only children live
You've had your chance and now the doors are closed sir, Mr. Grownup
Go away sir
Boo, de boo, de boo, de boo dup

Η ΝΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ

Πριν λίγες μέρες κυνήγησα δυο γάτες που σκότωναν ένα περιστέρι...

Τις έβριζα μέχρι πριν από λίγο που είδα το βίντεο που μου έστειλε η αθανασία και θυμήθηκα ότι κακό δεν είναι να είσαι ζώο...κακό είναι που είμαστε άνθρωποι...

συνήθως κάθομαι στη σάλα κοιτάζοντας τον τοίχο
"όμως αν το δεις, θα χαθείς", μου έλεγε η μητέρα κι έκλαιγε

"κι όμως, μητέρα - μόνο αν χαθώ θα το δω", και τότε ένιωθα πως είχα έρθει από πολύ μακριά και πήγαινα ακόμα μακρύτερα

κι ο αέρας μύριζε απαλά σα να χαμε συγχωρεθεί για όλα

ή άλλοτε περπατώντας τη νύχτα ολομόναχος ακουσα ένα πιάνο να παίζει

κι οι θλιμμένες νότες του ήταν σα να 'ρχονταν απ' το βάθος ενός ονείρου
ή μιας άλλης ζωής

που πήγαινα; τι γύρευα; θα ξαναγυρίσουμε ποτέ;

ΤΑΣΟΣ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ "ΜΙΚΡΟ ΒΙΒΛΙΟ ΓΙΑ ΜΕΓΑΛΑ ΟΝΕΙΡΑ"




Ξέρω ότι δεν διάβασες ποτέ σου ένα βιβλίο, παρά μόνο όσα έχεις ακουσει απο μας να διαβάζουμε στα σχολικά μας χρόνια, δεν είμαι καν σίγουρος αν έμαθες ποτέ να διαβάζεις και ντρέπομαι που δεν θυμάμαι να σ'έχω ρωτήσει.
Τώρα που έφυγες μονάχα λίγο από Λειβαδίτη σου στέλνω.... ήθελα μέρες να σου τηλεφωνήσω και πήρα όλους τους άλλους εκτός από σένα.

ξεκουράσου τώρα γιαγιά...

ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΗΡΙΑ (ΨΙΛΟ)

Με είχε καλέσει αρχικά η rip 1708, τώρα μέσα από το καινουριο παιχνιδοενημερωτικο του blog ο γιάννης. Αφού ζητήσω για ακόμα μία φορά συμπάθειο για την καθυστέρηση ας ξεκινήσω

1. Όνομα: Λεωνίδας.

2. Γενέθλια: 10/11

3. Ζώδιο: σκορπιός - σκόρπιος

4. Χρώμα μαλλιών: ποια μαλλιά; Όσα είναι, είναι μαύρα.

5. Χρώμα ματιών: καστανά

6. Έχεις ερωτευτεί ποτέ; έχω.

7. Είδος μουσικής που ακούς: ελληνική έντεχνη (;;;) , ροκ καθαρό, πειραγμένο, με μπιμπλίκια, χωρίς… ψάχνω, ψάχνω, ψάχνω.

8. Αγαπημένος χαρακτήρας : αυτή την εποχή αγαπάω τους ανθρώπους που με ξεκουράζει το μυαλό τους.

9. Ποιος φίλος/φίλη σου μένει πιο μακριά; Η Χριστίνα στη Κω..

10. Πρώτο πράγμα που σκέφτεσαι μόλις ξυπνήσεις: «με παίρνει να κοιμηθώ λίγο ακόμα;».

11. Κάτι που έχεις πάντα μαζί σου και δεν το αποχωρίζεσαι:
τα νεύρα μου

12. Τι έχεις στον τοίχο σου; Δύο καμβάδες. Ένας το εξώφυλλο των tindersticks στο curtains και έναν του Askroft από το song for the lovers…τώρα που το συζητάμε οι τοίχοι μου θελουν ντύσιμο.

13. Τι έχεις κάτω απ' το κρεβάτι σου; Τον μπαμπούλα (δεν κρεμάμε ποτέ τα χέρια γιατί θα μας τα αρπάξει)

14. Αν ήσουν μόνος/η στο σπίτι και άκουγες ένα βάζο να σπάει τι θα έκανες; Δεν θα έκανα, θα πάθαινα. Έμφραγμα.

15. Αγαπημένος αριθμός: 14

.
16. Αγαπημένο όνομα: το σκέφτηκα ώρα, μάλλον δεν έχω

.
17. Τα χόμπι σου:
τόνους μουσική, να ψάχνω καινουρια πράγματα ν’ακουσω, ταινίες, πολλες ταινίες (dead man’s shoes, την είδα προχθες, μου άρεσε πολύ) και να παρατηρω τους ανθρώπους, στα όρια της παρεξήγησης.
.
18. Πού θα ήθελες να ήσουν τώρα; Στη κέρκυρα στην αδερφή μου που μόλις γέννησε.

19. Μια ευχή για το μέλλον: να είμαι καλά εγώ και οι ανθρωποι που αγαπάω.
.
20. Αν μπορούσες να ταξιδέψεις στο χρόνο και να γυρίσεις πίσω. Σε μια εποχή να ζήσω μια επανασταση άντε τη περίοδο της χούντας να είμαι στην αντίσταση.

21. Φωτιά! Πάρε κάτι μαζί σου: θέλω τα σι ντι μου και τους δίσκους αλλά μάλλον αν προσπαθήσω θα καώ..

22. Αγαπημένο λουλούδι:
ένα μπονζάι που έχω στο μαγαζί τον Λάζαρο που αναστηθηκε, πρώτη φορα ασχολούμαι τόσο πολύ με ένα φυτό.

23. Αγαπημένη σειρά:
Τρεις σειρές έχω δει φανατικά,Βαμμένα κοκκινα μαλλιά και τώρα που γερνάω και το χάνω το lost και το prison break..

24. Αγαπημένη ταινία:
Να κάνω ένα ολόκληρο ποστ για να χωρέσουν; Καλά δεν κανω. Ο βασιλιάς, big fish, the fountain,φτηνα τσιγάρα, το τέλος μιας σχέσης μπλα μπλα μπλα….
.
25. Αγαπημένο τραγούδι: θα βάλω αυτόπου ακούω πολύ τώρα γιατί πάλι χρειάζομαι ολόκληρο ποστ. Cat power – the greatest.

26. Αγαπημένο βιβλίο: πάλι δεν αποφασίζω…Kαρνέζης – Μικρές ατιμίες, Philip roth – ο καθηγητης του πόθου …και ας μη συνεχισω.

27. Αγαπημένο ζώο:
οι σκύλοι για την ανιδιοτέλεια τους

28. Αγαπημένο ρούχο:
τζιν, φανελάκι

29. Αγαπημένος καλλιτέχνης/ιδα:

Γ. Αγγελάκας, radiohead

30. Αγαπημένο χρώμα: μωβ.

31. Αγαπημένο φαγητό:
αν και μάγειρας…σουβλάκια

32. Με ποιον χαρακτήρα από cartoon (Disney, WB, comics) ταυτίζεσαι:
δεν ταυτίζομαι αλλά έχουμε διαβάσει πολύ σπαιντερμαν ρε παιδι μου.

33. Κακή συνήθεια: ακατάσταστος.

34. Χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς σου που σου αρέσει: καλοπροαίρετος.

35. Χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς σου που δεν σου αρέσει: πιάνομαι εύκολα κορόιδο, ορισμένες φορές αισθάνομαι ο αόρατος ανθρωπος κυρίως στις ουρές παρα το ύψος μου..

36. Συνηθισμένη ατάκα:
γάμησέ τα, τον ήπιαμε, το νου σου.
.
37. Δουλειά που θα ήθελες να κάνεις:
δάσκαλος στο Καστελλόριζο ή Κουφονήσια

38. Μεγαλύτερος φόβος:
ο θάνατος αγαπημένου προσώπου (γιάννη ήταν τυχαίο)
.
39. Η καλύτερη pizza: benvenutto.

40. Πιστεύεις ότι τα κατοικίδια ζώα είναι…:
ευθυνη
.

Τώρα για καλέσματα τα έχουμε ξαναπεί… σκρουτζ.

.